© Federatie van de heilige Clara. Foto’s mogen op geen enkele wijze gebruikt of vermenigvuldigd worden zonder voorafgaande
schriftelijke toestemming: Email Webmaster
ZUSTERS CLARISSEN
Federatie van de heilige Clara
WERKVORMEN bij het boek PDF
Taak van de abdis
Drie werkwoorden springen eruit: ‘vermanen’, ‘bezoeken’ en ‘terechtwijzen’. Wat betekent dit drietal?
* Vermanen, in herinnering brengen (monere):
Vermanen houdt steeds een behoedend moment in. Zoals eerder (IX,1) en verderop (X,6) moet de abdis telkens opnieuw de levenskeuze in herinnering brengen. Het behoort tot haar taak de herinnering aan de oorsprong van de roeping levend te houden, opdat ‘de vorm van onze professie’ goed blijft.
De abdis dient haar zusters te bezoeken (visitare). Men kan ook zeggen: ze ziet naar hen om en ze heeft van tijd tot tijd een gesprek met ieder persoonlijk. De daden van bezoeken, omzien naar iemand, begrip tonen, aandacht geven en iets aan het licht brengen, komen voort uit een betrokkenheid van binnenuit. De abdis heeft een pastorale taak. Het mag haar niet onverschillig blijven wanneer een zuster tekortschiet, in een crisis komt, of een overdreven ijver aan de dag legt bij geestelijke en lichamelijke ascese.
* Terechtwijzen of rechtzetten (corrigere): de abdis mag haar ogen ook niet sluiten voor wat echt afbreuk doet aan de Levensvorm als geheel en aan de professie daarop. Ze mag niet alles goedvinden of toelaten. Wat verkeerd gaat, moet ze in de goede richting leiden. Als de abdis haar zusters niet op hun roeping durft aan te spreken, neemt ze haar zusters niet serieus. In feite geeft ze dan aan, dat ze niet in hun roeping gelooft. Dan is er geen gesprek mogelijk, want als de abdis zwijgt over haar eigen overtuiging, houdt ze iets voor zichzelf wat ze verplicht is te delen omwille van het welzijn van haar zusters die recht hebben op begrip en correctie.
De drie werkwoorden – als oefening voor de abdis – vertonen een hechte samenhang.
Ze duiden op een proces van waakzaamheid dat gericht is op herstel. Het herinneren
aan de oorspronkelijke bekering vraagt ook opmerkzaam te blijven en aan het licht
te brengen als er in de gemeenschap of bij een zuster persoonlijk iets rechtgezet
moet worden. De abdis mag daarbij vertrouwen op Gods krachten: ze zal dit nederig
en liefdevol doen. Deze deugden vullen elkaar aan. Vanuit het besef van eigen broosheid
liefdevol op de ander betrokken zijn, wordt als authentiek ervaren. Een oprechte
levenshouding wekt vertrouwen. Haar voorbeeld zal haar zusters bemoedigen tot dagelijkse
trouw en toewijding. Zo, en niet anders, is vermanen, bezoeken, en terechtwijzen
de dienst bij uitstek van de abdis aan haar zusters. (p.183-
Clara van Assisi (1193-
Clara van Assisi -
Daarin legt zij deze Levensvorm uit voor haar eigen medezusters én voor ieder die,
op zoek naar zingeving in het gewone leven van alledag, levenswijsheid wil vinden
die aansluit bij het eigen diepste verlangen.
