© Federatie van de heilige Clara.           Foto’s  alleen overnemen na  toestemming: Webmaster


VROUW BIJ DE BRON


Als een gesprek begint en verloopt

het verhaal van de ‘vrouw bij de bron’

uit het evangelie van Johannes (hfdst. 4).

Als een aangesproken worden en

zich laten raken van bij het eerste woord:

“Geef mij te drinken”.

Een vraag is het, een gebod,

een te leven mogelijkheid:

Geef mij te drinken”.

Als een gesprek verloopt het verhaal.

Als een stap voor stap bewust worden

van eigen diepte:

Waarvan leef je?

Waarvoor leef je?

Of in de taal van de gesprekspartner

die Jezus is:

“… als je wist wat God je geven wil”. –

dé vraag in het verhaal, het aanbod.


(Uit een overweging van Toon Cornelis)


Vrouw bij de bron

beeld van: br. José Janssens

Kleine broeder Franciscus

Kleine broeder Franciscus,
vredebrengers in Gods-naam,
die mij op het spoor van Clara en de Clarissen heeft gebracht.

Zoals je eens zuster Clara voorging, in jouw liefde voor de Heer,
zo ben je mij voorgegaan, samen met haar.
Tochtgenoten zijn jullie geworden van mij,
op mijn weg, in navolging van Jezus Christus,
op mijn weg naar God.

Vandaag viert de wereld dierendag.
Ik vier, met vele broeders en zusters, wereldwijd jouw feestdag.
Werelddierendag gaat terug op jouw naam, al zijn velen dat vergeten.
Jouw naam, broeder Franciscus, die zoveel meer is dan ‘dierenvriend’.
Jouw naam, broeder Franciscus, roept bij mij op:
Tederheid en Kracht,
Liefde voor God,
Liefde voor Jezus Christus, de Gekruisigde,
Liefde voor de naaste,
Kiezen voor de kleine, de arme, de uitgestotene,
Respect hebben voor de broeders en zusters van andere religies.
Eerbied en zorg voor de Schepping,
Broeder Zon, aangenaam verwarmend en verbrandend:
Zuster Maan, over ons wakend in de nacht;
Broeder Wind, als een zachte bries, als een verwoestende orkaan;
Zuster Water, als een verfrissende douche,

                                            als een allesvernietigende vloed;
Broeder Vuur, ons verwarmend, maar ook verbrandend;
Zuster Moeder Aarde, die ons voedt en leven geeft
maar ons ook doet beven en in afgronden stort.
En tot slot onze Zuster de lichamelijke Dood,

                                            waaraan niemand ontkomen kan.

Bij jou, Franciscus, geen woorden maar daden.
Zo gaf jij handen en voeten aan de navolging van de Heer.
Met vallen en opstaan,
pijn, geluk, verdriet en vreugde
– dat alles brengt het gaan van die weg met zich mee,
en tegen dat alles heb je in vrede ‘ja’ gezegd.

Dank lieve broeder voor jouw leven,
jouw weg, zoals je die gegaan bent.
Je bent één van mijn grote voorbeelden,
samen met zuster Clara,
op mijn weg naar God.

CLARISSEN NIJMEGEN  KLOOSTER  ‘DE BRON’